| |
YARATILIŞ KİTABI |
| 33/11 |
Lütfen sana gönderdiğim armağanı al. Tanrı bana öyle iyilik yaptı ki, her şeyim var." Armağanı kabul ettirinceye kadar diretti. |
| 33/12 |
Esav, "Haydi yolumuza devam edelim" dedi, "ben önün sıra gideceğim." |
| 33/13 |
Yakup, "Efendim, bilirsin, çocuklar narindir" dedi, "yanımdaki koyunların, sığırların yavruları var. Hayvanları bir gün daha yürümeye zorlarsak hepsi ölür. |
| 33/14 |
Efendim, lütfen sen kulunun önünden git. Ben hayvanlarla çocuklara ayak uydurarak yavaş yavaş geleceğim. Seir'de efendime yetişirim." |
| 33/15 |
Esav, "Yanımdaki adamlardan birkaçını yanına vereyim" dedi. Yakup, "Niçin?" diye sordu, "Ben yalnızca seni hoşnut etmek istiyorum." |
| 33/16 |
Esav o gün Seir'e dönmek üzere yola koyuldu. |
| 33/17 |
Yakup'sa Sukkot'a gitti. Orada kendine ev, hayvanlarına barınaklar yaptı. Bu yüzden oraya Sukkot adını verdi. |
| 33/18 |
Yakup güvenlik içinde Paddan-Aram'dan Kenan ülkesine, Şekem Kenti'ne vardı. Kentin yakınında konakladı. |
| 33/19 |
Çadırını kurduğu arsayı Şekem'in babası Hamor'un oğullarından yüz parça gümüşe aldı. |
| 33/20 |
Orada bir sunak kurarak El-Elohe-İsrail adını verdi. |
| 34/1 |
Lea'yla Yakup'un kızı Dina bir gün yöre kadınlarını ziyarete gitti. |
| 34/2 |
O bölgenin beyi Hivli Hamor'un oğlu Şekem, Dina'yı görünce tutup ırzına geçti. |
| 34/3 |
Yakup'un kızına gönlünü kaptırdı. Dina'yı sevdi ve ona nazik davrandı. |
| 34/4 |
Babası Hamor'a, "Bu kızı bana eş olarak al" dedi. |
| 34/5 |
Yakup kızı Dina'nın kirletildiğini duyduğunda, oğulları kırda hayvanların başındaydı. Yakup onlar gelinceye kadar konuşmadı. |
| 34/6 |
Bu arada Şekem'in babası Hamor konuşmak için Yakup'un yanına gitti. |
| 34/7 |
Yakup'un oğulları olayı duyar duymaz kırdan döndüler. Üzüntülü ve çok öfkeliydiler. Çünkü Şekem Yakup'un kızıyla yatarak İsrail'in onurunu kırmıştı. Böyle bir şey olmamalıydı. |
| 34/8 |
Hamor onlara, "Oğlum Şekem'in gönlü kızınızda" dedi, "Lütfen onu oğluma eş olarak verin. |
| 34/9 |
Bizimle akraba olun. Birbirimize kız verip kız alalım. |
| 34/10 |
Bizimle birlikte yaşayın. Ülke önünüzde, nereye isterseniz yerleşin, ticaret yapın, mülk edinin." |
| 34/11 |
Şekem de Dina'nın babasıyla kardeşlerine, "Bana bu iyiliği yapın, ne isterseniz veririm" dedi, |
| 34/12 |
"Ne kadar başlık ve armağan isterseniz isteyin, dilediğiniz her şeyi vereceğim. Yeter ki, kızı bana eş olarak verin." |
| 34/13 |
Kız kardeşleri Dina´nın ırzına geçildiği için, Yakup´un oğulları, Şekem´le babası Hamor´a aldatıcı bir yanıt verdiler. |
| 34/14 |
"Olmaz, kız kardeşimizi sünnetsiz bir adama veremeyiz" dediler, "bizim için utanç olur. |
| 34/15 |
Ancak şu koşulla kabul ederiz: Bütün erkekleriniz bizim gibi sünnet olursa, |
| 34/16 |
birbirimize kız verip kız alabiliriz. Sizinle birlikte yaşar, bir halk oluruz. |
| 34/17 |
Eğer kabul etmez, sünnet olmazsanız, kızımızı alır gideriz." |
| 34/18 |
Bu öneri Hamor'la oğlu Şekem'e iyi göründü. |
| 34/19 |
Ailesinde en saygın kişi olan genç Şekem, öneriyi yerine getirmekte gecikmedi. Çünkü Yakup'un kızına aşıktı. |
| 34/20 |
Hamor'la oğlu Şekem durumu kent halkına bildirmek için kentin kapısına gittiler. |
| 34/21 |
"Bu adamlar bize dostluk gösteriyor" dediler, "Ülkemizde yaşasınlar, ticaret yapsınlar. Topraklarımız geniş, onlara da yeter, bize de. Birbirimize kız verip kız alabiliriz. |
| 34/22 |
Yalnız, şu koşulla bizimle birleşmeyi, birlikte yaşamayı kabul ediyorlar: Bizim erkeklerin de kendileri gibi sünnet olmasını istiyorlar. |
| 34/23 |
Böylece bütün sürüleri, malları, öbür hayvanları da bizim olur, değil mi? Gelin onlarla anlaşalım, bizimle birlikte yaşasınlar." |
| 34/24 |
Kent kapısından geçen herkes Hamor'la oğlu Şekem'in söylediklerini kabul etti ve kentteki bütün erkekler sünnet oldu. |
| 34/25 |
Üçüncü gün erkekler daha sünnetin acısını çekerken, Yakup'un oğullarından ikisi -Dina'nın kardeşleri Şimon'la Levi- kılıçlarını kuşanıp kuşku uyandırmadan kente girip bütün erkekleri kılıçtan geçirdiler. |
| 34/26 |
Hamor'la oğlu Şekem'i de öldürdüler. Dina'yı Şekem'in evinden alıp gittiler. |
| 34/27 |
Sonra Yakup'un bütün oğulları cesetleri soyup kenti yağmaladılar. Çünkü kız kardeşlerini kirletmişlerdi. |
| 34/28 |
Kentteki ve kırdaki davarları, sığırları, eşekleri ele geçirdiler. |
| 34/29 |
Bütün mallarını, çocuklarını, kadınlarını aldılar, evlerindeki her şeyi yağmaladılar. |
| 34/30 |
Yakup, Şimon'la Levi'ye, "Bu ülkede yaşayan Kenanlılar'la Perizliler'i bana düşman ettiniz, başımı belaya soktunuz" dedi, "Sayıca azız. Eğer birleşir, bana saldırırlarsa, ailemle birlikte yok olurum." |
| 34/31 |
Şimon'la Levi, "Kız kardeşimize bir fahişe gibi mi davranmalıydı?" diye karşılık verdiler. |
| 35/1 |
Tanrı Yakup'a, "Git, Beytel'e yerleş" dedi, "Ağabeyin Esav'dan kaçarken sana görünen Tanrı'ya orada bir sunak yap." |
| 35/2 |
Yakup ailesine ve yanındakilere, "Yabancı ilahlarınızı atın" dedi, "Kendinizi arındırıp giysilerinizi değiştirin. |
| 35/3 |
Beytel'e gidelim. Sıkıntı çektiğim günlerde yakarışımı duyan, gittiğim her yerde benimle birlikte olan Tanrı'ya orada bir sunak yapacağım." |
| 35/4 |
Böylece herkes yabancı ilahlarını, kulaklarındaki küpeleri Yakup'a verdi. Yakup bunları Şekem yakınlarında bir yabanıl fıstık ağacının altına gömdü. |
| 35/5 |
Sonra göçtüler. Çevre kentlerde yaşayan halk peşlerine düşmedi, çünkü hepsini Tanrı korkusu sarmıştı. |
| 35/6 |
Yakup adamlarıyla birlikte Kenan ülkesindeki Luz -Beytel- Kenti'ne geldi. |
| 35/7 |
Bir sunak yaparak oraya El-Beytel adını verdi. Çünkü ağabeyinden kaçarken Tanrı orada kendisine görünmüştü. |
| 35/8 |
Rebeka'nın dadısı Debora ölünce Beytel'in güneyindeki meşe ağacının altına gömüldü. Bu yüzden ağaca Allon-Bakut adı verildi. |
| 35/9 |
Yakup Paddan-Aram'dan dönünce, Tanrı ona yine görünerek onu kutsadı. |
| 35/10 |
"Sana Yakup diyorlar, ama bundan böyle adın Yakup değil, İsrail olacak" diyerek onun adını İsrail koydu. |
| 35/11 |
"Ben Her Şeye Gücü Yeten Tanrı'yım" dedi, "Verimli ol, çoğal. Senden bir ulus ve uluslar topluluğu doğacak. Kralların atası olacaksın. |
| 35/12 |
İbrahim'e, İshak'a verdiğim toprakları sana verecek, senden sonra da soyuna bağışlayacağım." |
| 35/13 |
Sonra Tanrı Yakup'tan ayrılarak onunla konuştuğu yerden yukarı çekildi. |
| 35/14 |
Yakup Tanrı'nın kendisiyle konuştuğu yere taş bir anıt dikti. Üzerine dökmelik sunu ve zeytinyağı döktü. |