| |
YARATILIŞ KİTABI |
| 24/43 |
İşte pınarın başında bekliyorum. Su almaya gelen kızlardan birine, lütfen testinden bana biraz su ver, içeyim, diyeceğim. |
| 24/44 |
O da, sen iç, develerin için de su çekeyim derse, anlayacağım ki efendimin oğlu için Rabbin seçtiği kız odur.' |
| 24/45 |
"Ben içimden dua ederken, Rebeka omuzunda su testisiyle dışarı çıktı. Pınar başına gidip su aldı. Ona, 'Lütfen, biraz su ver, içeyim' dedim. |
| 24/46 |
"Rebeka hemen testisini omuzundan indirdi, ´İç efendim´ dedi, ´Ben de develerine içireyim.´ Ben içtim. Develere de su verdi. |
| 24/47 |
"Ona, ´Kimin kızısın sen?´ diye sordum."´Milka´yla Nahor´un oğlu Betuel´in kızıyım´ dedi. "Bunun üzerine burnuna halka, kollarına bilezik taktım. |
| 24/48 |
Eğilip Rab be tapındım. Efendimin oğluna kardeşinin torununu almak için bana doğru yolu gösteren efendim İbrahim´in Tanrısı Rabbe övgüler sundum. |
| 24/49 |
Şimdi efendime sevgi ve sadakat mı göstereceksiniz, yoksa olmaz mı diyeceksiniz, bana bildirin. Öyle ki, ben de ne yapacağıma karar vereyim." |
| 24/50 |
Lavan´la Betuel, "Bu Rabbin işi" diye karşılık verdiler, "Biz sana ne iyi, ne kötü diyebiliriz. |
| 24/51 |
İşte Rebeka burada. Al götür. Rabbin buyurduğu gibi efendinin oğluna karı olsun." |
| 24/52 |
İbrahim´in uşağı bu sözleri duyunca, yere kapanarak Rabbe tapındı. |
| 24/53 |
Rebeka'ya altın, gümüş takımlar, giysiler, kardeşiyle annesine de değerli eşyalar çıkarıp verdi. |
| 24/54 |
Sonra yanındakilerle birlikte yedi, içti. Geceyi orada geçirdiler. Sabah kalkınca İbrahim'in uşağı, "Beni yolcu edin, efendime döneyim" dedi. |
| 24/55 |
Rebeka'nın kardeşiyle annesi, "Bırak kız on gün kadar bizimle kalsın, sonra gidersin" diye karşılık verdiler. |
| 24/56 |
Adam, "Madem RAB yolumu açtı, beni geciktirmeyin" dedi, "İzin verin, efendime döneyim." |
| 24/57 |
"Kızı çağırıp ona soralım" dediler. |
| 24/58 |
Rebeka'yı çağırıp, "Bu adamla gitmek istiyor musun?" diye sordular. Rebeka, "İstiyorum" dedi. |
| 24/59 |
Böylece Rebeka'yla dadısını, İbrahim'in uşağıyla adamlarını uğurlamaya çıktılar. |
| 24/60 |
Rebeka´yı şöyle kutsadılar: "Ey kız kardeşimiz, binlerce, on binlerce kişiye analık et, soyun düşmanlarının kentlerini mülk edinsin." |
| 24/61 |
Rebeka'yla genç hizmetçileri hazırlanıp develere binerek İbrahim'in uşağını izlediler. Uşak Rebeka'yı alıp oradan ayrıldı. |
| 24/62 |
İshak Beer-Lahay-Roi'den gelmişti. Çünkü Negev bölgesinde yaşıyordu. |
| 24/63 |
Akşam üzeri düşünmek için tarlaya gitti. Başını kaldırdığında develerin yaklaştığını gördü. |
| 24/64 |
Rebeka İshak'ı görünce deveden indi, |
| 24/65 |
İbrahim'in uşağına, "Tarladan bizi karşılamaya gelen şu adam kim?" diye sordu. Uşak, "Efendim" diye karşılık verdi. Rebeka peçesini alıp yüzünü örttü. |
| 24/66 |
Uşak bütün yaptıklarını İshak'a anlattı. |
| 24/67 |
İshak Rebeka'yı annesi Sara'nın yaşamış olduğu çadıra götürüp onunla evlendi. Böylece Rebeka İshak'ın karısı oldu. İshak onu sevdi. Annesinin ölümünden sonra onunla avunç buldu. |
| 25/1 |
İbrahim bir kadınla daha evlendi. Kadının adı Ketura'ydı. |
| 25/2 |
Ondan Zimran, Yokşan, Medan, Midyan, Yişbak, Şuah adlı çocukları oldu. |
| 25/3 |
Yokşan'dan da Şeva, Dedan oldu. Dedan soyundan Aşurlular, Letuşlular, Leumlular doğdu. |
| 25/4 |
Midyan´ın Efa, Efer, Hanok, Avida, Eldaa adlı oğulları oldu. Bunların hepsi Ketura´nın soyundandı. |
| 25/5 |
İbrahim sahip olduğu her şeyi İshak'a bıraktı. |
| 25/6 |
Cariyelerinin oğullarına da armağanlar verdi. Kendisi sağ iken bu çocukları oğlu İshak´tan uzaklaştırıp doğuya gönderdi. |
| 25/7 |
İbrahim yüz yetmiş beş yıl yaşadı. Ömrü bu kadardı. |
| 25/8 |
Kocamış, yaşama doymuş, iyice yaşlanmış olarak son soluğunu verdi. Ölüp atalarına kavuştu. |
| 25/9 |
Oğulları İshak'la İsmail onu Hititli Sohar oğlu Efron'un tarlasında Mamre'ye yakın Makpela Mağarası'na gömdüler. |
| 25/10 |
İbrahim o tarlayı Hititler'den satın almıştı. Böylece İbrahim'le karısı Sara oraya gömüldüler. |
| 25/11 |
Tanrı İbrahim'in ölümünden sonra oğlu İshak'ı kutsadı. İshak Beer-Lahay-Roi'de yaşıyordu. |
| 25/12 |
Sara'nın cariyesi Mısırlı Hacer'in İbrahim'e doğurduğu İsmail'in öyküsü: |
| 25/13 |
Doğum sırasına göre İsmail'in oğullarının adları şunlardır: İlk oğlu Nevayot. Sonra Kedar, Adbeel, Mivsam, |
| 25/14 |
Mişma, Duma, Massa, |
| 25/15 |
Hadat, Tema, Yetur, Nafiş, Kedema gelir. |
| 25/16 |
İsmail'in oğulları olan bu on iki bey oymakların atalarıydı. Köylerine, obalarına da bu adları verdiler. |
| 25/17 |
İsmail yüz otuz yedi yıl yaşadıktan sonra son soluğunu verdi. Ölüp halkına kavuştu. |
| 25/18 |
İsmailoğulları Aşur'a doğru giderken Mısır sınırı yakınında, Havila ile Şur arasındaki bölgeye yerleştiler. Kardeşlerinin yaşadığı yerin doğusuna yerleşmişlerdi. |
| 25/19 |
İbrahim'in oğlu İshak'ın öyküsü: |
| 25/20 |
İshak Aramlı Lavan´ın kızkardeşi, Paddan-Aramlı Betuel´in kızı Rebeka´yla evlendiğinde kırk yaşındaydı. |
| 25/21 |
İshak karısı için Rabbe yakardı, çünkü karısı kısırdı. RAB İshak´ın yakarışını yanıtladı, Rebeka hamile kaldı. |
| 25/22 |
Çocuklar karnında itişiyordu. Rebeka, "Nedir bu başıma gelen?" diyerek Rabbe danışmaya gitti. |
| 25/23 |
RAB onu şöyle yanıtladı: "Rahminde iki ulus var. Senden iki ayrı halk doğacak, biri öbüründen güçlü olacak, büyüğü küçüğüne hizmet edecek." |
| 25/24 |
Doğum vakti gelince, Rebeka'nın ikiz oğulları oldu. |
| 25/25 |
İlk doğan oğlu kıpkırmızı ve tüylüydü; kırmızı bir cüppeyi andırıyordu. Adını Esav koydular. |
| 25/26 |
Sonra kardeşi doğdu. Eliyle Esav'ın topuğunu tutuyordu. Bu yüzden İshak ona Yakup adını verdi. Rebeka doğum yaptığında İshak altmış yaşındaydı. |
| 25/27 |
Çocuklar büyüdü. Esav kırları seven usta bir avcı oldu. Yakup ise hep çadırda oturan sakin bir adamdı. |
| 25/28 |
İshak Esav'ı daha çok severdi, çünkü onun getirdiği av etlerini yerdi. Rebeka ise Yakup'u severdi. |
| 25/29 |
Bir gün Yakup çorba pişirirken Esav avdan geldi. Aç ve bitkindi. |
| 25/30 |
Yakup'a, "Lütfen şu kızıl çorbadan biraz ver de içeyim. Aç ve bitkinim" dedi. Bu nedenle ona Edom adı da verildi. |