| |
YARATILIŞ KİTABI |
| 23/4 |
"Ben aranızda konuk ve yabancıyım" dedi, "bana mezar yapabileceğim bir toprak satın. Ölümü kaldırıp gömeyim." |
| 23/5 |
6: Hititler, "Efendim, bizi dinle" diye yanıtladılar, "Sen aramızda güçlü bir beysin. Ölünü mezarlarımızın en iyisine göm. Ölünü gömmen için kimse senden mezarını esirgemez." |
| 23/7 |
İbrahim, ülke halkı olan Hititler'in önünde eğilerek, |
| 23/8 |
"Eğer ölümü gömmemi istiyorsanız, benim için Sohar oğlu Efron'a ricada bulunun" dedi, |
| 23/9 |
"Tarlasının dibindeki Makpela Mağarası'nı bana satsın. Fiyatı neyse huzurunuzda eksiksiz ödeyip orayı mezarlık yapacağım." |
| 23/10 |
Hititli Efron halkının arasında oturuyordu. Kent kapısında toplanan herkesin duyacağı biçimde, |
| 23/11 |
"Hayır, efendim!" diye karşılık verdi, "Beni dinle, mağarayla birlikte tarlayı da sana veriyorum. Halkımın huzurunda onu sana veriyorum. Ölünü göm." |
| 23/12 |
İbrahim ülke halkının önünde eğildi. |
| 23/13 |
Herkesin duyacağı biçimde Efron'a, "Lütfen beni dinle" dedi, "Tarlanın parasını ödeyeyim. Parayı kabul et ki, ölümü oraya gömeyim." |
| 23/14 |
15: Efron, "Efendim, beni dinle" diye karşılık verdi, "Aramızda dört yüz şekel gümüşün sözü mü olur? Ölünü göm." |
| 23/16 |
İbrahim Efron'un önerisini kabul etti. Efron'un Hititler'in önünde sözünü ettiği dört yüz şekel gümüşü tüccarların ağırlık ölçülerine göre tarttı. |
| 23/17 |
18: Böylece Efron´un Mamre yakınında Makpela´daki tarlası, çevresindeki bütün ağaçlarla ve içindeki mağarayla birlikte, kent kapısında toplanan Hititler´in huzurunda İbrahim´in mülkü kabul edildi. |
| 23/19 |
İbrahim karısı Sara'yı Kenan ülkesinde Mamre'ye -Hevron'a-yakın Makpela Tarlası'ndaki mağaraya gömdü. |
| 23/20 |
Hititler tarlayı içindeki mağarayla birlikte İbrahim'in mezarlık yeri olarak onayladılar. |
| 24/1 |
İbrahim kocamış, iyice yaşlanmıştı. RAB onu her yönden kutsamıştı. |
| 24/2 |
İbrahim, evindeki en yaşlı ve her şeyden sorumlu uşağına, "Elini uyluğumun altına koy" dedi, |
| 24/3 |
"Yerin göğün Tanrısı Rabbin adıyla ant içmeni istiyorum. Aralarında yaşadığım Kenanlılar'dan oğluma kız almayacaksın. |
| 24/4 |
Oğlum İshak'a kız almak için benim ülkeme, akrabalarımın yanına gideceksin." |
| 24/5 |
Uşak, "Ya kız benimle bu ülkeye gelmek istemezse?" diye sordu, "O zaman oğlunu geldiğin ülkeye götüreyim mi?" |
| 24/6 |
İbrahim, "Sakın oğlumu oraya götürme!" dedi, |
| 24/7 |
"Beni baba ocağından, doğduğum ülkeden getiren, ´bu toprakları senin soyuna vereceğim´ diyerek ant içen Göklerin Tanrısı RAB senin önünden meleğini gönderecek. Böylece oradan oğluma bir kız alabileceksin. |
| 24/8 |
Eğer kız seninle gelmek istemezse, içtiğin ant seni bağlamaz. Yalnız, oğlumu oraya götürme." |
| 24/9 |
Bunun üzerine uşak elini efendisi İbrahim'in uyluğunun altına koyarak bu konuda ant içti. |
| 24/10 |
Sonra efendisinden on deve alarak en iyi eşyalarla birlikte yola çıktı; Aram-Naharayim´e, Nahor´un yaşadığı kente gitti. |
| 24/11 |
Develerini kentin dışındaki kuyunun yanına çöktürdü. Akşam üzeriydi, kadınların su almak için dışarı çıkacakları zamandı. |
| 24/12 |
Uşak, "Ya RAB, efendim İbrahim'in Tanrısı, yalvarırım bugün beni başarılı kıl" diye dua etti, "Efendim İbrahim'e iyilik et. |
| 24/13 |
İşte, pınarın başında bekliyorum. Kentin kızları su almaya geliyorlar. |
| 24/14 |
Birine, 'Lütfen testini indir, biraz su içeyim' diyeceğim. O da, 'Sen iç, ben de develerine içireyim' derse, bileceğim ki o kız kulun İshak için seçtiğin kızdır. Böylece efendime iyilik ettiğini anlayacağım." |
| 24/15 |
O duasını bitirmeden, İbrahim'in kardeşi Nahor'la karısı Milka'nın oğlu Betuel'in kızı Rebeka, omuzunda su testisiyle dışarı çıktı. |
| 24/16 |
Çok güzel bir genç kızdı. Ona erkek eli değmemişti. Pınara gitti, testisini doldurup geri döndü. |
| 24/17 |
Uşak onu karşılamaya koştu, "Lütfen testinden biraz su ver, içeyim" dedi. |
| 24/18 |
Rebeka, "İç, efendim" diyerek hemen testisini indirdi, içmesi için ona uzattı. |
| 24/19 |
Ona su verdikten sonra, "Develerin için de su çekeyim" dedi, "Kanıncaya kadar içsinler." |
| 24/20 |
Çabucak suyu hayvanların teknesine boşalttı, yine su çekmek için kuyuya koştu. Adamın bütün develeri için su çekti. |
| 24/21 |
Adam Rabbin yolunu açıp açmadığını anlamak için sessizce genç kızı süzüyordu. |
| 24/22 |
Develer su içtikten sonra, adam bir beka ağırlığında altın bir burun halkasıyla on şekel ağırlığında iki altın bilezik çıkardı. |
| 24/23 |
"Lütfen söyle, kimin kızısın sen?" diye sordu, "Babanın evinde geceyi geçirebileceğimiz bir yer var mı?" |
| 24/24 |
Kız, "Milka'yla Nahor'un oğlu Betuel'in kızıyım" diye karşılık verdi, |
| 24/25 |
"Bizde saman ve yem bol, geceyi geçirebileceğiniz yer de var." |
| 24/26 |
Adam eğilip Rabbe tapındı. |
| 24/27 |
"Efendim İbrahim´in Tanrısı Rabbe övgüler olsun" dedi, "Sevgisini, sadakatini efendimden esirgemedi. Efendimin akrabalarının evine giden yolu bana gösterdi." |
| 24/28 |
Kız annesinin evine koşup olanları anlattı. |
| 24/29 |
Rebeka'nın Lavan adında bir kardeşi vardı. Lavan pınarın başındaki adama doğru koştu. |
| 24/30 |
Kızkardeşinin burnundaki halkayı, kollarındaki bilezikleri görmüştü. Rebeka adamın kendisine söylediklerini de anlatınca, Lavan adamın yanına gitti. Adam pınarın başında, develerinin yanında duruyordu. |
| 24/31 |
Lavan, "Eve buyur, ey Rabbin kutsadığı adam" dedi, "Niçin dışarıda bekliyorsun? Senin için oda, develerin için yer hazırladım." |
| 24/32 |
Böylece adam eve girdi. Lavan develerin kolanlarını çözdü, onlara saman ve yem verdi. Adamla yanındakilere ayaklarını yıkamaları için su getirdi. |
| 24/33 |
Önüne yemek konulunca, adam, "Niçin geldiğimi anlatmadan yemek yemeyeceğim" dedi. Lavan, "Öyleyse anlat" diye karşılık verdi. |
| 24/34 |
Adam, "Ben İbrahim'in uşağıyım" dedi, |
| 24/35 |
"RAB efendimi alabildiğine kutsadı. Onu zengin etti. Ona davar, sığır, altın, gümüş, erkek ve kadın köleler, develer, eşekler verdi. |
| 24/36 |
Karısı Sara ileri yaşta efendime bir oğul doğurdu. Efendim sahip olduğu her şeyi oğluna verdi. |
| 24/37 |
38: ´Ülkelerinde yaşadığım Kenanlılar´dan oğluma kız almayacaksın. Oğluma kız almak için babamın ailesine, akrabalarımın yanına gideceksin´ diyerek bana ant içirdi. |
| 24/39 |
"Efendime, 'Ya kız benimle gelmezse?' diye sordum. |
| 24/40 |
"Efendim, 'Yolunda yürüdüğüm RAB meleğini seninle gönderecek, yolunu açacak' dedi, 'Akrabalarımdan, babamın ailesinden oğluma bir kız getireceksin. |
| 24/41 |
İçtiğin anttan ancak akrabalarımın yanına vardığında sana kızı vermezlerse, evet, ancak o zaman özgür olabilirsin.' |
| 24/42 |
"Bugün pınarın başına geldiğimde şöyle dua ettim: 'Ya RAB, efendim İbrahim'in Tanrısı, yalvarırım yolumu aç. |