| |
YARATILIŞ KİTABI |
| 21/5 |
İshak doğduğunda İbrahim yüz yaşındaydı. |
| 21/6 |
Sara, "Tanrı yüzümü güldürdü" dedi, "bunu duyan herkes benimle birlikte gülecek. |
| 21/7 |
Kim İbrahim'e Sara çocuk emzirecek derdi? Bu yaşında ona bir oğul doğurdum." |
| 21/8 |
Çocuk büyüdü. Sütten kesildiği gün İbrahim büyük bir şölen verdi. |
| 21/9 |
Ne var ki Sara, Mısırlı Hacer'in İbrahim'den olma oğlu İsmail'in alay ettiğini görünce, |
| 21/10 |
İbrahim'e, "Bu cariyeyle oğlunu kov" dedi, "Bu cariyenin oğlu, oğlum İshak'ın mirasına ortak olmasın." |
| 21/11 |
Bu İbrahim'i çok üzdü, çünkü İsmail de öz oğluydu. |
| 21/12 |
Ancak Tanrı İbrahim´e, "Oğlunla cariyen için üzülme" dedi, "Sara ne derse, onu yap. Çünkü senin soyun İshak´la sürecektir. |
| 21/13 |
Cariyenin oğlundan da bir ulus yaratacağım, çünkü o da senin soyun." |
| 21/14 |
İbrahim sabah erkenden kalktı, biraz yiyecek, bir tulum da su hazırlayıp Hacer´in omuzuna attı, çocuğunu da verip onu gönderdi. Hacer Beer-Şeva Çölü´ne gitti, orada bir süre dolaştı. |
| 21/15 |
Tulumdaki su tükenince, oğlunu bir çalının altına bıraktı. |
| 21/16 |
Yaklaşık bir ok atımı uzaklaşıp, "oğlumun ölümünü görmeyeyim" diyerek onun karşısına oturup hıçkıra hıçkıra ağladı. |
| 21/17 |
Tanrı çocuğun sesini duydu. Tanrı'nın meleği göklerden Hacer'e, "Nen var, Hacer?" diye seslendi, "Korkma! Çünkü Tanrı çocuğun sesini duydu. |
| 21/18 |
Kalk, oğlunu kaldır, elini tut. Onu büyük bir ulus yapacağım." |
| 21/19 |
Sonra Tanrı Hacer'in gözlerini açtı, Hacer bir kuyu gördü. Gidip tulumunu doldurdu, oğluna içirdi. |
| 21/20 |
Çocuk büyürken Tanrı onunlaydı. Çocuk çölde yaşadı ve okçu oldu. |
| 21/21 |
Paran Çölü'nde yaşarken annesi ona Mısırlı bir kadın aldı. |
| 21/22 |
O sırada Avimelek'le ordusunun komutanı Fikol İbrahim'e, "Yaptığın her şeyde Tanrı seninle" dediler, |
| 21/23 |
"Onun için, Tanrı'nın önünde bana, oğluma ve soyuma haksız davranmayacağına ant iç. Bana ve konuk olarak yaşadığın bu ülkeye, benim sana yaptığım gibi iyi davran." |
| 21/24 |
İbrahim, "Ant içerim" dedi. |
| 21/25 |
İbrahim Avimelek'e bir kuyuyu zorla ele geçiren adamlarından yakındı. |
| 21/26 |
Avimelek, "Bunu kimin yaptığını bilmiyorum" diye yanıtladı, "sen de bana söylemedin, ilk kez duyuyorum." |
| 21/27 |
Daha sonra İbrahim Avimelek'e davar ve sığır verdi. Böylece ikisi bir antlaşma yaptılar. |
| 21/28 |
İbrahim sürüsünden yedi dişi kuzu ayırdı. |
| 21/29 |
Avimelek, "bunun anlamı ne, niçin bu yedi dişi kuzuyu ayırdın?" diye sordu. |
| 21/30 |
İbrahim, "Bu yedi dişi kuzuyu benim elimden almalısın" diye yanıtladı, "kuyuyu benim açtığımın kanıtı olsun." |
| 21/31 |
Bu yüzden oraya Beer-Şeva adı verildi. Çünkü ikisi orada ant içmişlerdi. |
| 21/32 |
Beer-Şeva´da yapılan bu antlaşmadan sonra Avimelek, ordusunun komutanı Fikol ile birlikte Filist yöresine geri döndü. |
| 21/33 |
İbrahim Beer-Şeva´da bir ılgın ağacı dikti; orada Rabbe, ölümsüz Tanrı´ya yakardı. |
| 21/34 |
Filist yöresinde konuk olarak uzun süre yaşadı. |
| 22/1 |
Daha sonra Tanrı İbrahim´i denedi. "İbrahim" diye seslendi. İbrahim, "buradayım!" dedi. |
| 22/2 |
Tanrı, "İshak´ı, sevdiğin biricik oğlunu al, Moriya bölgesine git" dedi, "Orada sana göstereceğim bir dağda oğlunu yakmalık sunu olarak sun." |
| 22/3 |
İbrahim sabah erkenden kalktı, eşeğine palan vurdu. Yanına uşaklarından ikisini ve oğlu İshak'ı aldı. Yakmalık sunu için odun yardıktan sonra, Tanrı'nın kendisine belirttiği yere doğru yola çıktı. |
| 22/4 |
Üçüncü gün gideceği yeri uzaktan gördü. |
| 22/5 |
Uşaklarına, "siz burada, eşeğin yanında kalın" dedi. "Tapınmak için oğlumla birlikte oraya gidip döneceğiz." |
| 22/6 |
7: Yakmalık sunu için yardığı odunları oğlu İshak´a yükledi. Ateşi ve bıçağı kendisi aldı. Birlikte giderlerken İshak İbrahim´e, "baba" dedi. İbrahim, "evet, oğlum" diye yanıtladı. İshak, "Ateşle odun burada, ama yakmalık sunu kuzusu nerede?" diye sordu. |
| 22/8 |
İbrahim, "Oğlum, yakmalık sunu için kuzuyu Tanrı kendisi sağlayacak" dedi. İkisi birlikte yürümeye devam ettiler. |
| 22/9 |
Tanrı'nın kendisine belirttiği yere varınca İbrahim bir sunak yaptı, üzerine odun dizdi. Oğlu İshak'ı bağlayıp sunaktaki odunların üzerine yatırdı. |
| 22/10 |
Onu boğazlamak için uzanıp bıçağı aldı. |
| 22/11 |
Ama Rabbin meleği göklerden, "İbrahim, İbrahim" diye seslendi. İbrahim, "işte buradayım" diye karşılık verdi. |
| 22/12 |
Melek, "Çocuğa dokunma" dedi, "ona hiçbir şey yapma. Şimdi Tanrı´dan korktuğunu anladım, biricik oğlunu benden esirgemedin." |
| 22/13 |
İbrahim çevresine bakınca, boynuzları sık çalılara takılmış bir koç gördü. Gidip koçu getirdi. Oğlunun yerine onu yakmalık sunu olarak sundu. |
| 22/14 |
Oraya "RAB sağlar" adını verdi. "Rabbin dağında sağlanacaktır" sözü bu yüzden bugün de söyleniyor. |
| 22/15 |
Rabbin meleği göklerden İbrahim'e ikinci kez seslendi: |
| 22/16 |
"RAB diyor ki, kendi üzerime ant içiyorum. Bunu yaptığın için, biricik oğlunu esirgemediğin için |
| 22/17 |
seni fazlasıyla kutsayacağım; soyunu göklerin yıldızları, kıyıların kumu kadar çoğaltacağım. Soyun düşmanlarının kentlerini mülk edinecek. |
| 22/18 |
Soyunun aracılığıyla yeryüzündeki bütün uluslar kutsanacak. Çünkü sözümü dinledin." |
| 22/19 |
Sonra İbrahim uşaklarının yanına döndü. Birlikte yola çıkıp Beer-Şeva'ya gittiler. İbrahim Beer-Şeva'da kaldı. |
| 22/20 |
Bir süre sonra İbrahim'e, "Milka, kardeşin Nahor'a çocuklar doğurdu" diye haber verdiler, |
| 22/21 |
"İlk oğlu Ûs, kardeşi Bûz, Kemuel -Aram'ın babası- |
| 22/22 |
Keset, Hazo, Pildaş, Yidlaf, Betuel." |
| 22/23 |
Betuel Rebeka'nın babası oldu. Bu sekiz çocuğu İbrahim'in kardeşi Nahor'a Milka doğurdu. |
| 22/24 |
Reuma adındaki cariyesi de Nahor'a Tevah, Gaham, Tahaş ve Maaka'yı doğurdu. |
| 23/1 |
Sara yüz yirmi yedi yıl yaşadı. Ömrü bu kadardı. |
| 23/2 |
Kenan ülkesinde, bugün Hevron denilen Kiryat-Arba'da öldü. İbrahim yas tutmak, ağlamak için Sara'nın ölüsünün başına gitti. |
| 23/3 |
Sonra karısının ölüsünün başından kalkıp Hititler'e, |